هر روز در نوبت های منظم توجه خود را معطوف به

خداوند و مهربانی اش کنید

نتیجه اش را خیلی زود می بینید.

خوشبختی مانند پروانه ای است که اگر آن را دنبال کنی

از تو می گریزد

و

اگر آرام بگیری بر شانه ات می نشیند.

یک روز سردو برفی از درد مرده بودم

ای وای خاک عالم من گول خورده بودم

آن روز توی سرما او بر سر قرارش

با خود دروغ اورد من عشق برده بودم

تا لحظه های آخر از روی ناتوانی

دستان سرد او را محکم فشرده بودم

اینجا بمان می آیم بنشین و تا سه بشمار

هفتادو هشت و هشتاد تا صد شمرده بودم

می خواستم بمیرم آن قدر گریه کردم

این را به چشمهایم حتی سپرده بودم

آمد کنار نعشم زل زد به دستهایم

خشک است و سرد آری

این بار مرده بودم.

 دوستای عزیزم سلام

شمارش معکوس برا لحظه ی سال تحویل شروع شده گفتم منم بیام و

آخرین پست سال ۸۸ رو بزارم

دوستای وبلاگی عزیزم  که تو این مدت باهاتون زندگی کردم به خاطر غصه هاتون غصه خوردم

و با شادی هاتون شاد شدم و همیشه از صمیم قلب براتون  خوشبختی ،کامیابی

و سعادت را آرزومندم.

 امیدوارم!!!

سایه حق،سلام عشق،سعادت روح،سلامت تنـسرمستی بهار،سکوت دعاو سرور جاودانه

هفت سین زندگیتون باشه

عزیزانم سر سفره هفت سین ما رو از دعای خیرتون بی بهره نکنین

دوستون دارم و تا سال ۸۹ خدا نگهدار

هر روزتان نوروز نوروزتان پیروز

سلام دوستان

بعد از یه غیبت طولانی من اومدم

دلم برا همه تون تنگ شده بود!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

اول از همه ميلاد رسول الله و امام صادق را به همه شما عزيران تبريك عرض ميكنم و

اميدوارم تقارن شكفته شدن خاتم الانبياء و اشرف مخلوقات و زلاله پاكش با بهار طبيعت براي

همه ما پيروان و شيعيانش مبارك و خجسته و خوش يمن باشد و بعد هم هفته وحدت رو به

همه تبريك عرض ميكنم و ارزوي سلامتي و ايامي خوش در اين روزهاي خاطره انگيز پايان

سال براي همه شما دارم .

محرم، ماه ايثار و از جان گذشتگي است! ماه عشق و شور و فرياد است!

 ماه سرافرازي بر فراز نيزه هاست!

ماه آميختن با خون و آميختن عشق است.

سلام بر حسين (ع)

هُرم سوزان كوير، بر خستگي كاروانيان نيشتر مي زند و بدن هاي خسته آن ها را مي آزارد.

خورشيد غروب دوم محرم، آرام خود را در تنگناي افق جاي مي دهد. كاروان بر سينه تفتيده

بيابان توقف مي كند. صدايي مي پرسد: اين جا كجاست؟ پاسخ مي آيد: اين جا كربلاست! آري،

حسين (ع) به كربلا مي رسد و دل كوير را در تب و تاب مي اندازد. آسمان نيز، چهره در هم

كشيده است. زمين بغض خود را فرو مي خورد. فرات بي صدا اشك مي ريزد و خارها خود را

به دست نسيم گرم سرنوشت داده اند.

فرا رسيدن ماه محرم را برعاشقان ابا عبدالله الحسين (ع) تسليت عرض مي نمائيم.

(التماس دعا)

خدای من راه رسیدن به تو را از تو باید جست

من وصال تو را نیز از تو

طلب می کنم و از تو به تو راه می جویم

مرا با نور وجودت به سوی خویش

هدایت کن!

و آنگاه که مرا در پیش

روی خویش بر می انگیزی به صدق

و صفای بزرگی ات

زینتم ببخش...

مادرم پنجره را دوست نداشت با آن که می دانست

از همین پنجره بهار میهمان دل ما خواهد شد

مادرم پنجره را دوست نداشت،هر سرمای زمستانی

پیشانی مادرم پر از غم می شد،مادرم می ترسید که

لحاف نیمه شب از روی خواهر کوچک من پس رود

یا که گوشه ی قالی ما تر بشود

مادرم پنجره را دوست نداشت

چون پنجره ی ما شیشه نداشت!!!!!!!!!!!!!!

شخصی از خداوند گله کرد:

خدایا زمانی که من با دوستم روی ساحل قدم می زدیم از رد پایت

می دانستم که تو همه جا با ما هستی...

حال که بیمار و درمانده شده ام و بیش از همیشه به حضور تو نیاز دارم

دیگر اثری از تو نمی بینم

و فقط ردپای من و دوستم روی شن های ساحل

نقش بسته است

چرا؟مرا تنها گذاشتی؟چرا؟...

خداوند پاسخ داد:

فرزندم . من هرگز تو را تنها نگذاشته ام

اگر در حال حاضر دو رد پا میبینی

به خاطر این است که من تمام راه

تو را در آغوش خود حمل می کنم.

میلاد باسعادت هشتمین اختر آسمان امامت و ولایت سلطان

امام علی بن موسی الرضاالمرتضی (ع)برشیفتگان آن امام همام مبارکباد     

اغنیا مکه روند و فقرا سوی تو آیند جان به قربان تو آقا که تو حج فقرایی

 حرم ،یک امنیت بیکران است.وقتی که عزم زیارت می کنی ،با پای دل و با همه عشق به زیارت ستاره هشتم نائل میشوی.

زبانت به عطر سلام معطر می شود.اولین قدم را که برمی داری،پای در دنیایی دیگر می گذاری.اینجا با همه جا فرق می کند.

حرم،چون دریا بیکران است و چون اشک زلال.آب و هوای این سرزمین ملکوتی است.آبشاران امید،از چشمه ساران ضریح می جوشد و تا دل امیدوارت امتداد می یابد و تو،غرق درلحظه ها گام برمیداری.برای احترام کفش از پا برمی کشی و پای از تعلقات بر می داری.

اینجا یک گام به منزل نزدیکتر شده ای.پای کوبان در امتداد وصل هروله می کنی.وارد ایوان آینه میشوی.به تعداد ثانیه ها تصویرت در آینه هویدا میشود.

می توانی شکستگی خود را در آینه های کوچک و بزرگ اینجا به تماشا بنشینی.

اذن دخول می طلبی ،آنقدر کریم اند که با درخشش اولین اشک در دیدگانت پذیرایت خواهند شد. اصلا این اشک مجوز ورود توست.اذن دخول را که خواندی،گردنبند تسبیح را به گریبان دلت آویخته ای.

جذبه ای تو را به سمت خود می کشاند،در این ازدحام جمعیت،کسی راه را برایت می گشاید؛از خود بی خود می شوی.

خوب دقت کن،کسی تو را به سمت خود می خواند،کسی دستانت را می گیرد و تا کنار ضریح می آورد و بر مشبکهای ضریح دخیل می بندد.اکنون چشمانت آینه کاری شده است.

زیارتنامه را زمزمه می کنی.زیارتنامه چشمه ساران زمزمه است که جان عطشناکت را سیراب می کند و روح خسته ات را رمق می بخشد.

گل بوسه ای بر ضریح حک می کنی.دلت حاجتش را گرفته است اما نمی خواهد از حرم دل بردارد.

تمام جانت تمنای این را دارد که در این خلسه آسمانی بمانی و عاشقانه می سرایی:

"السلام علیکم یا اهل البیت النبوة"

"السلام علیک یا علی ابن موسی الرضا"

تو در حج دل نیازمندت مولای غریب قریب را می خوانی و در آشیانه آل محمد(ص) بر فرزندش مهدی سلام می کنی و التماس می کنی که:

"اللهم عجل لولیک الفرج"

دلت بهاری ترین لحظات خود را می گذراند.

برای کبوتر دلت دانه عشق می پاشی و به او قول می دهی که هیچگاه آن را از ضریح دلباختگی جدا نکنی.

به امید آنکه آخرین زیارتت نباشد،از حرم خارج می شوی،اما دلت را در حریم جانان جا گذاشته ای.

 زیارتت قبول(التماس دعا)

خبر مرگ مرا با تو چه کس می گوید؟

گاه می اندیشم
خبر مرگ مرا با تو چه کس می گوید؟
آن زمان که خبر مرگ مرا
از کسی میشنوی، روی تو را
کاشکی میدیدم.
شانه بالازدنت را،
-بی قید -
و تکان دادن دستت که،
- مهم نیست زیاد -
و تکان دادن سر را که
-عجیب! عاقبت مرد؟
-افسوس!
کاشکی میدیدم.
من با خود می گویم
چه کسی باور کرد
جنگل جان مرا
آتش عشق تو خاکستر کرد ؟؟؟

حمید مصدق