میلاد باسعادت هشتمین اختر آسمان امامت و ولایت سلطان

امام علی بن موسی الرضاالمرتضی (ع)برشیفتگان آن امام همام مبارکباد     

اغنیا مکه روند و فقرا سوی تو آیند جان به قربان تو آقا که تو حج فقرایی

 حرم ،یک امنیت بیکران است.وقتی که عزم زیارت می کنی ،با پای دل و با همه عشق به زیارت ستاره هشتم نائل میشوی.

زبانت به عطر سلام معطر می شود.اولین قدم را که برمی داری،پای در دنیایی دیگر می گذاری.اینجا با همه جا فرق می کند.

حرم،چون دریا بیکران است و چون اشک زلال.آب و هوای این سرزمین ملکوتی است.آبشاران امید،از چشمه ساران ضریح می جوشد و تا دل امیدوارت امتداد می یابد و تو،غرق درلحظه ها گام برمیداری.برای احترام کفش از پا برمی کشی و پای از تعلقات بر می داری.

اینجا یک گام به منزل نزدیکتر شده ای.پای کوبان در امتداد وصل هروله می کنی.وارد ایوان آینه میشوی.به تعداد ثانیه ها تصویرت در آینه هویدا میشود.

می توانی شکستگی خود را در آینه های کوچک و بزرگ اینجا به تماشا بنشینی.

اذن دخول می طلبی ،آنقدر کریم اند که با درخشش اولین اشک در دیدگانت پذیرایت خواهند شد. اصلا این اشک مجوز ورود توست.اذن دخول را که خواندی،گردنبند تسبیح را به گریبان دلت آویخته ای.

جذبه ای تو را به سمت خود می کشاند،در این ازدحام جمعیت،کسی راه را برایت می گشاید؛از خود بی خود می شوی.

خوب دقت کن،کسی تو را به سمت خود می خواند،کسی دستانت را می گیرد و تا کنار ضریح می آورد و بر مشبکهای ضریح دخیل می بندد.اکنون چشمانت آینه کاری شده است.

زیارتنامه را زمزمه می کنی.زیارتنامه چشمه ساران زمزمه است که جان عطشناکت را سیراب می کند و روح خسته ات را رمق می بخشد.

گل بوسه ای بر ضریح حک می کنی.دلت حاجتش را گرفته است اما نمی خواهد از حرم دل بردارد.

تمام جانت تمنای این را دارد که در این خلسه آسمانی بمانی و عاشقانه می سرایی:

"السلام علیکم یا اهل البیت النبوة"

"السلام علیک یا علی ابن موسی الرضا"

تو در حج دل نیازمندت مولای غریب قریب را می خوانی و در آشیانه آل محمد(ص) بر فرزندش مهدی سلام می کنی و التماس می کنی که:

"اللهم عجل لولیک الفرج"

دلت بهاری ترین لحظات خود را می گذراند.

برای کبوتر دلت دانه عشق می پاشی و به او قول می دهی که هیچگاه آن را از ضریح دلباختگی جدا نکنی.

به امید آنکه آخرین زیارتت نباشد،از حرم خارج می شوی،اما دلت را در حریم جانان جا گذاشته ای.

 زیارتت قبول(التماس دعا)